Doornroosje
loader

Claw Boys Claw + The Cuties

De Amsterdamse gitaarband Claw Boys Claw, die doorbrak met garagepunk à la The Gun Club en The Stooges, maakt sinds kort de Nederlandse podia weer onveilig. Het voorlopige hoogtepunt was het optreden op Noorderslag, waar frontman Peter te Bos bewees dat hij het publiek nog steeds op charismatische wijze weet te bespelen. Nog altijd is daar het broeierige, kermende gitaargeluid, gecombineerd met de kenmerkende donkere vocalen, die rechtstreeks uit de graftombe afkomstig lijken te zijn. Het in 1984 verschenen debuut Shocking Shades Of Claw Boys Claw, met onder meer een cover van Venus van Shocking Blue, werd in slechts drie uur opgenomen met 500 gulden die de band had gewonnen met een talentenjacht. De singles So Mean en Indian Wallpaper leverde de band vooral succes op in het clubciccuit. Met de lp With Love From The Boys werd in 1986 een doorbraak naar een wat breder publiek bewerkstelligd. Claw Boys Claw trad dat jaar tevens op op Pinkpop, stond onder het alias The Hipcats in het voorprogramma van Nick Cave & The Bad Seeds en bracht een heuse kerstsingle uit (Blue Bells). In 1987 stond Claw Boys Claw op Roskilde en verscheen het album Crack My Nut. De enige hit werd in 1992 met de ballad Rosie gescoord. De band bleef platen maken (waaronder Hitkillers, een album met louter Nederpopcovers) tot 1997 en optreden tot 2000. Daarna trad een jarenlange stilte in. De twee oerleden, zanger te Bos en gitarist John Cameron, hebben sinds 2002 echter zoSn 70 nummers geschreven waarvan er een aantal terug te vinden zullen zijn op het nieuwe album Pajama Day. Te Bos zegt over de nieuwe nummers: “Het repertoire is logisch doorgegroeid. Als je jong bent en een band begint, wil je alleen maar lawaai maken. Dat heb ik op mijn leeftijd wel een beetje gehad, al hebben de nieuwe songs nog altijd die energie en onderhuidse spanning”.